Zaman Hüznün Saçlarında Eserken.......

2013-03-13 10:54:00
Zaman Hüznün Saçlarında Eserken....... |  görsel 1

Annem hani derler ya zaman herşeyi unutturur! Unutturmuyor,uyuşturuyor.Annem,kim anne dese içim inceden inceye sızlıyor. Otuzlu yaşlara geldim. Her geçen gün  ölümün koynunda kaybolduğun zamana biraz daha yaklaşıyorum,ne kadar gençmişsin.Yaşayamadığın ne çok şey varmış.İlk kez yazıyorum sana annem.Seni uzun süre affedemedim. Bizlerin gücüydün, neşesiydin.Şevkattin,aşktın hayata nasıl da bağlıydın!O sırasız gidişe teslim olmamalıydın!      Sen öldüğünde komşuların 'O güzel gülen gelin mi' öldü diye acınmışlar.Gerçekten ne güzel gülerdin ne büyülü bakardın babama, içli içli. Yalnız gitmedin anne... Aşkla bağlı olduğun babamın yüreğini de alıp gittin. Ardından ne çok ağladı. Ayları, yılları değil günleri saydı.Bir yaz akşamı iki kadeh atınca radyodan acıklı bir şarkıyı dinliyordu.Kendi kendine konuşur gibi 'Bu gün Şükriye'm öleli 1344 gün oldu' dedi çocuk gibi titreye titreye ağladı.Hayatım boyunca hiç kimseye o kadar acımadım. Hiç böylesi bir acıyı yaşayan adama rastlamadım, ah anne yüreğimiz harman yeri.    Feride'n sana, soğuk saçlarına baktı öylece kalakaldı. Yıllarca içine içine çığlık attı. Sonra bir bebeğin ilk attığı çığlık kendi çığlığını bastırdı. Artık Feride de bir anne. Ben de mutluluk saçların gibi dalgalı. Ne zaman  tökezlesem göz yaşlarım mezar taşlarınıza düşüyor. Alparslanın eşşek gözlü oğlun ah annem içimizde en öksüz o kaldı :((((((       15 yıl önce bu saatlerde toprağa karışmıştın .Her şey dün gibi yakın ama sesin yüzün yüzyıllar kadar uzak ...Unuttum        &nb... Devamı